Zomervakantie 2017 Deel 2

Theodorus auf reisen

Zomervakantie 2017 Deel 2

Vrijdag 21-07-2017

Vanmorgen schrok ik toen m'n telefonische wekker lawaai ging maken. Vast geslapen vannacht want ik had echt effe tijd nodig om wakker te worden. Maar na 't eerste kopje koffie en 'n boterham kwam ik op gang. Eigenlijk hoefde er niet veel meer te gebeuren dan even onder de douche te springen. Al 't andere had ik gisterenavond al geregeld.

Om 07.30 uur geef ik Theodorus de sporen. Vandaag ga ik het klooster in Bãrsana, waar het hoogste houten gebouw in €uropa staat met 'n bezoek vereren. Maar eerst ga ik op zoek naar 'n tankstation anders halen we de eindstreep niet vandaag.

Onderweg kom ik met enige regelmaat mooie kerken tegen.

Ik kijk m'n ogen uit. Alles super netjes. Geen grassprietje groeit de verkeerde kant op.

 

Onderstaande heb ik kunnen vinden op internet;

 

De oude houten kerk van Bârsana werd na de laatste aanval van de Tartaren (1720) gebouwd op de plek waar tegenwoordig het nieuwe kloosterkerk zich bevind. De kerk werd in 1806 uit elkaar gehaald en verplaatst naar de heuvel in het centrum van het dorp. De kerk werd toen voorzien van bloemrijke barokke muurschilderingen door de lokale kunstenaars Hodor Toader en Ion Plohod. Deze schilderingen worden beschouwd als de beste uitingen van de Barok-stijl in de hele Maramureş en weerspiegelen het vakmanschap van deze kunstenaars. Toader gebruikte overheersende kleuren zoals wit, blauw en rood.

Als ik alles bekeken heb ga ik weer op weg. Ik kom terecht op weg DN18. Het lijkt wel "the road to hell. Ik ben er uren druk mee. Een gemiddelde snelheid van nog geen 20 km. per uur.Verschrikkelijk.

Het leuke is wel dat ik nog meer mooie klooster complexen tegen kom.

Dan geeft Truus, m'n navi aan dat het nog maar 1 kilometer is naar de plek waar ik wil overnachten. Ik stop voor 'n groot hekwerk en zoek iets wat op 'n bel lijkt. Helaas, geen bel. Ik wacht nog heel even en dan zie ik wat bewegen. Er komt 'n mevrouw aan die zegt dat haar baas even naar de stad is en binnen 'n uur terug is. Prima toch! Maak de poort maar open, dan zoek ik 'n plekkie. Helaas heeft de baas de electronische sleutel van het hekwerk meegenomen. Ze gaat 'm bellen. Even later komt ze terug en verteld dat ze haar baas niet bereiken kan.

Ik vertel haar dat haar baas vandaag geen geld gaat verdienen want ik ga verder. Ciau!

Truus 2 (mijn groot scherm navi) verteld me dat op nog geen drie kilometer verder ook 'n camping is. Dan ga ik daar toch effe kijken.

 

Ik ben aan beland bij Camping/pension "Vladimir" en word vriendelijk in 't Engels begroet door de eigenaar zelf. Ik mag 'n plek uit zoeken. Daarna moet ik mee komen naar de "Cantina" voor 'n welkoms borrel. Ik mag gebruik maken van toilet en douche die zich in de woning bevinden. Een douche heb ik zelf dus dat hoeft al niet. We rekenen al vast 20 Lei voor een nacht en ik ga m'n bus waterpas zetten.

Als ik het eten op heb komt de eigenaar van de camping vragen of ik 'n bord soep lust. Ik sla het aanbod vriendelijk af omdat ik net m'n eigen eten achter de kiezen heb. Ik vraag 'm wel of hij nog wijn heeft. Want die was erg lekker. Die wijn kwam uit 'n grote, soort van frisdrankfles. Dat betekent dat hij ergens 'n tank of 'n vat moet hebben staan waar hij de wijn uit tapt. En jawel hoor, hij duikt een van de schuren in en komt even later met 'n twee literfles vol wijn naar buiten. Hier voor jou, zegt hij. Ik betaal 'm er gewoon voor. Maar dan het volgende probleem. Die fles past niet in m'n koelkast. Ik giet de wijn over in kleine waterflesjes. Die passen wel in de koelkast.

Het is tijd voor m'n (buiten) douche. Het water uit m'n tank is al lekker op temperatuur. De boeren die op de berg aan het hooien zijn zullen wel denken........(bye the way, ik heb van deze actie geen foto's)

Zaterdag 22-07-2017

 

Vanochtend heb ik me verslapen. 08.00 uur in plaats van 07.00 uur. Ik ga snel alles in gereedheid brengen om op pad te kunnen. Als ik de was van de draad wil halen is het al van de draad gehaald vannacht. Da's ook wat. Wie wil nou mijn handdoek en onderbroek hebben?

Ik ga maar weer op weg. Op weg richting Trotus valley.

 

Ik rij langs het stuwmeer van Bicaz. Een weg met fantastische panoram's. Op sommige plaatsen is het wegdek wat slechter maar over 't algemeen is hier goed te rijden.

Op 't ene moment ben je op de dam en 'n ogenblik later sta je er onder.

Tegen 14.00 uur arriveer ik bij Trotus valley.

 

Als ik onder m'n luifel zit te genieten van de wijn die ik gisteren op de kop getikt hebt komt er 'n Nederlands stel met 'n Laro Defender aanrijden. Gedonder klinkt in de verte, maar niet lang of het begint te gieten hier.

Het heeft 'n kwartier gehoosd. Het stel van de Laro is drijfnat en even later is het weer het mooiste weer van de wereld.

Zondag 23-07-2017

 

Vandaag ga ik richting Braila. En het landschap onderweg is weer heel anders dan de vorige dagen. Soms 'n Pusta landschap en soms zonnebloemen zover je kijken kunt.

Het is zondag dus ik pas m'n snelheid aan, aan de dag. Niet dat ik anders veel harder rij hoor. Ik tuf met aangepaste snelheid door de talloze kleine dorpjes waar iedereen zich afvraagd wat dat voor 'n groene bus is. Militair misschien? Ik zwaai vriendelijk naar iedereen die kijkt en doe geen moeite om de koeien, paarden en geiten uitwerpselen te ontwijken want tegemoetkomend verkeer doet dat wel en dat zou tot ongevallen kunnen leiden en da mot nie.

Dit jaar zie ik heel veel rondtrekkende volkjes. Veel meer dan voorgaande vakanties. Meestal zo'n vijf a zeven wagens per keer.

Met enige regelmaat zie ik 'n brandweerwagen uit Nederland voorbij komen. Deze komt uit Duitsland.

Rond 11.00 uur kom ik aan in Braila en ga meteen maar bij Rompetrol m'n tank vol gooien. Even later arriveer ik bij restaurant/camping Donaris. Ik zet TheoDorusop z'n plek en draai de luifel uit. Als ik even later op de thermometer kijkt geeft die 38 graden aan. Ik neem plaats onder de luifel in de schaduw en zo af en toe komt er 'n windje onder de luifel doorwaaien. Heerlijk. Als er even geen komt, produceer ik er zelf een. Ook heerlijk! Ze hebben een tuin aangelegd waar het eten geserveerd word. Ik eet hier vanavond natuurlijk ook.

Tegen over Theodorus staan nog enkele vakantie huisjes uit de vorige periode. Als je vroeger 'n brave werknemer was dan kon je werkgever je 'n weekje naar 'n soort van vakantiepark sturen en dan mocht je in zo'n huisje zoals hier beneden afgebeeld is. Erg knusjes. Binnen is plaats voor twee bedden en buiten op de veranda, als je dat zo mag noemen, kunnen twee stoeltjes staan

De zes huisjes die hier staan, staan weg te rotten. Ik zou ze restaureren. Ze geven toch 'n tijdsbeeld weer.

Gereden tot vandaag: 2678,8 km

Getankt tot nu: 306,27 liter

Gem. verbruik tot nu: 1:8,74

Na 't eten ga ik uitbuiken bij de bus en en lees wat. Als ik op 'n moment over m'n bril heen kijk zie ik 'n heel klein meiske naar de pot met Haribo snoepjes op m'n tafel kijken. Het meiske vind dat ze te lang moet wachten en pakt het opstapje om m'n bus binnen te gaan er bij en gaat er maar op zitten. Ik zie nog net dat haar ouder aanstalten willen maken om haar op te halen. Ik gebaar ze dat ze wel kunnen blijven zitten. Ik hou het kleine ding de pot met snoepjes voor en de oogjes worden steeds groter. Ze heeft moeite om te kiezen. Even later staat er 'n groepje van kinderen bij me onder de luifel en het potje is in no-time leeg. Helaaskan ik geen Roemeens want ze wilden allemaal in m'n bus kijken en had graag geweten wat er allemaal gezegd werd.

Als ik me later wil gaan douchen sta ik eerst al in de verkeerde douche ruimte. Niet dat er andere campinggasten zijn maar ik moet er wel weg. De heren douche ruimte is aan de ander kant van het gebouw. Als ik de kraan open draai komt er meer water langs de douchekop dan er door heen. Als ik dan 'n andere doucheruimte probeer en in m'n blote niksie van douchehok verander, komt er heeeel toevallig een van de serveersters om de hoek kijken. Ik vraag nog of ze m'n rug wil wassen maar ze is al weg. Jammer. Een beetje hulp is nooit weg. Maar ook hier meer water langs de door de douchekop. Ik breek de douchekop maar van de slang af.

Maandag 24-07-2017

Vanmorgen om 07.25 uur weer on the road. Vandaag gaat de reis naar mijn favoriete plek aan zee. Vama Veche. Vama Veche is 'n plek aan zee waar het is toegestaan om te kamperen. Een paar jaar geleden kwam ik er bij toeval langs op weg naar 'n camping.

De reis gaat voor 'n flink deel over 'n tolweg richting Constanta. Als Constanta dichterbij komt word 't ook drukker. Veel verkeersopstoppingen en de dagjesmensen die 'n dagje naar 't strand gaan maken 't ook niet makkelijk. Als ik de grijze stad eindelijk uit ben verschijnt Vama Veche op de verkeersborden. Eindelijk, als ik naar links kijk zie ik de zee en allemaal campers en caravans. Hij verschijnt weer, die grijns op m'n gezicht.

Ik sukkel langzaam over het zandpaadje om 'n mooie plek uit te zoeken. Die heb ik snel gevonden en ik zet Theodorus weer waterpas. Luifel uit, tafel en stoel buiten, ijskoude Radler en ik kan weer beginnen met genieten.

 

Ik staat zo'n 10 meter boven het strand en op dat strand zijn allemaal coole strandtentjes waar van alles te eten en te drinken is. Ik denk dat ik me hier ook maar wat uit zoek voor vanavond.

Als ik later op bed zit te genieten van m'n uitzicht verschijnt er 'n alleraardigst meiske uit Oostenrijk met haar Roemeense vriendin in "n VW LT 31.

Tegen etenstijd ga ik richting het strand en zoek 'n tentje wat me aan staat. Het merendeel is visrestaurant.

Maar 'n zelfbedienings restaurant is er ook. Het eten in de vitrines kan er al wel enige tijd liggen dus dat kijkt me niets. Een pizzeria is er ook! Dan maar een pizza! met 'n glas rose. Witte wijn was er niet meer. Als ik terug wandel richting Theodorus zie ik dat ze zelfs 'n bibliotheek hebben op 't strand.

Zo'n uitzicht is toch geweldig. Zeker als 't gratis is. Toch?

Dan zie ik 'n grote parkeerplaats en 'n bord met

Mãnãstirea Bãrsana.

Ik parkeer Theodorus op 'n nog lege parkeerplaats en wandel naar boven.

Tegen 17.00 uur wandel ik naar het buitenrestaurant.

Een Engelse kaart is er niet dus ik moet 't doen met 'n Roemeense kaart. Als hoofdgerecht bestel ik iets van 'n pasta. Welke pasta weet ik niet en als toetje Tiramisou. En natuurlijk 'n fles wijn. Niet omdat 't moet, maar omdat 't kan.

 

Het was lekker en het meiske wat mij bediend heeft was blij met de fooi.

Verder naar deel 3 klik HIER

 

Terug naar deel 1 klik HIER

 

Terug naar hoofdmenu klik HIER