Zomervakantie 2017

Theodorus auf reisen

Zomervakantie 2017 deel 1

Dit jaar is 't m'n bedoeling om opnieuw naar Roemenië te gaan. En de reis is m'n doel.

Donderdag 14-07-2017

 

Vanochtend ben ik om 02.30 uur op weg gegaan en na drie tankstops (het verbruik van mijn 3,7 liter diesel is 1:9.8) en ruim 700 kilometer kom ik om 12.20 uur aan bij de eerste camping.

Camping Kapfelberg in Offenberg. Het is 'n kleine maar leuke camping voorzien van alle faciliteiten. Inclusief Wifi. Kosten € 16,-

Alle aanloop problemen zijn gelukkig op tijd verholpen. De Omvormer van 24 V. naar 230 Volt bleek niet defect maar het was de koelkast die enkele dagen voor vertrek voor vervelende problemen zorgde. De koelkast sloeg niet aan en ik dacht dat de omvormer defect was. Nieuwe omvormer besteld en ingebouwd. Geen 230 Volt! Alles gecheckt maar de nieuwe omvormer bleek defect want het rode ledlampje bleef branden. Weer in de doos met dat ding en retour gestuurd. Ik probeer 'n andere koelkast op m'n oude omvormer, en wat denk je? Hij doet 't gewoon. Zelfs de ping (lees magnetron) doet 't! Ik kan dus met 'n gerust hart op vakantie gaan.

Als ik om 12.20 uur aan kom op de camping blijkt deze, op 'n enkele landgenoot na leeg te zijn. Na 17.00 uur begint de camping langzaam vol te stromen. Tegen 18.00 uur begint het wat te spetteren. Ik ga me wat te eten maken en grijp 'n fles wijn (koud) uit de koelkast. Als ik bezig ben met m'n website begint 't ineens keihard te waaien en ik sprint de bus uit om m'n luifel in te draaien. Net op tijd. Het is in enkele minuten veranderd van 'n mooie avond naar 'n storm achtige avond.

Ik ga koffie maken en slinger m'n tv maar aan.

Als om 21.00 uur de zon onder gaat maak ik nog effe snel 'n plaatje.

Zaterdag 15-07-2017

De gehele nacht heeft 't geregend. Maar om 07.00 uur toen de telefonische wekker lawaai begon te maken was 't gelukkig droog. Snel uit m'n nest gesprongen en meteen maar richting washok. Het was koud buiten.Dat was 't gisterenavond ook al. De kachel heeft vannacht aangestaan.

Koffie zetten en effe 'n krentebol van ten Have uut Zillewold weg gewerkt.

Het is 07.30 uur als ik Theodorus weer aan slinger. Eenmaal weer op de autobahn zit ik meteen in 'n verschrikkelijke file die 'n uur later weer oplost. De oorzaak van die file heb ik niet gezien. Ik druk de cruisecontrol weer aan en het lijkt lekker door te lopen. Lijkt, want effe later sta ik weer stil. Uiteindelijk lost ook deze file weer op en ik nader de Hongaarse grens. Ik bedenk me dat ik nog 'n vignet moet kopen. De eerste mogelijkheid sla ik over want daar staat 'n enorme rij wachtenden voor het loket. Bij de tweede mogelijkheid stop ik toch maar. Tjonge, er is 'n klant die niet snapt dat je ook hier geen sticker krijgt maar alleen 'n kassabon die je goed bewaren moet. (tot 'n jaar na datum)

Affin, uiteindelijk bemachtig ook ik zo'n kassabon en ga weer op weg voor de laatste 10 kilometer. Laat nou net de afslag die ik af moet, zijn afgesloten voor werkzaamheden aan het wegdek. In totaal moet ik 35 kilometer omrijden. Even later arriveer ik op camping Kis Duna. Enkele medewerkers herkennen me al als ik aan kom rijden.

Ik betaal met de Forinten die ik in de afgelopen jaren heb overgehouden. Ik mag 'n plekje uitzoeken. Uitzoeken? Er is weinig plek meer. De voorgaande jaren was er nog voldoende plek. Nu niet. Ik moet wel 40 meter kabel uitrollen bedenk ik me op eens! Dat heb ik wel bij me. Geen probleem. Als ik alles klaar heb is het tijd geworden om te gaan eten. Iedere keer als ik hier ben ga ik in het restaurant van de camping eten. Nu ook dus!

Ik neem 't er van.

Zondag 16-07-2017

 

Opnieuw rammelt m'n telefonische wekker stipt om 07.00 uur. Als ik buiten kom is 't fris en iedereen nog in diepe rust. Dat zal weldra veranderen als ik Theodorus start. Half acht is het zover. Ik moet heel erg dicht langs 'n tentje rijden. Degene zal wel met schrikkenen beven in zijn of haar slaapzak gelegen hebben.

 

Het beloofd wel 'n mooie dag te worden want 't zonnetje laat zich al heel voorzichtig zien. Het stuk van camping Kis Duna naar de grens met Roemenië is erg lang maar de wegen die ik heb uitgezocht maken veel goed. Ik ben aan het genieten van de uitzichten.

Opnieuw zie ik de afslag naar de rondweg om Budapest te laat. Net als voorgaande keren moet ik weer dwars door 't centrum rijden. Ook mooi trouwens. De wegen richting de grensovergang zijn bochtig en de Roemenen die hier rijden, rijden nog steeds wie verrückt! Vlak voor 'n on-overzichtelijke bocht inhalen, voor 'n heuvel, waar je niet overheen kunt kijken of er iemand aan komt gaan inhalen met je Sprinter met aanhanger met daar op twee auto's.

 

Vlak voor de grens is het verschrikkelijk raak. Een MB. Sprinter met Roemeens kenteken en enorme aanhanger met meerdere auto's daarop is gecrascht. Hij is blijkbaar tegen 'n tegenligger gereden. Veel ambulances en politie en 'n zwarte stationcar met mooi gegraveerde zij ruiten staan er bij. Ik hoef denk ik niet uit te leggen waarom die zwarte statiocar er bij stond. Ik ga er voorbij en aanschouw de ravage

 

Ik kom bij de grens waar alles erg relaxed gaat. Aan de Roemeense kant van de grensovergang vraag de douane beambte waar ik heen ga. I go to Hungary! zeg ik 'm. Hij kijkt me toch verbaasd. Dan moet je toch echt de andere kant op. Ik zeg 'm dat ie niet zulke domme vragen moet stellen.

Ik rij richting Roemenië en hij vraag waar ga je heen? Hij ziet dat ik uit Nederland kom en vraagt of ik toevallig wat wiet bij me hebt. Ik beantwoord die vraag natuurlijk met nee. Too bad zegt hij lachend, we hadden samen wat kunnen roken. Next time you bring some zegt hij nog als ik TheoDorus de sporen geef. Malloot!!

 

Snel door naar Oradea. In 2015 heb ik daar gestaan op 'n voormailige camping. Denk je nou dat mijn navi de weg nog weet. Niet dus!

Ik heb er zeker 'n uur mee verspeeld. Dan maar op zoek naar 'n flappentapper. Want het geld dat ik van 'n vorige vakantie over heb gehouden is niet toereikend.

Weer ben ik meer dan 'n uur bezig om 'n werkende flappentapper te vinden. Uiteindelijk heb ik er een gevonden. Theodorus twee dubbel geparkeerd op straat.

 

Ik zoek op m'n navi 'n andere plek om te overnachten en ik kom uit in Remetea op camping Turul. Hier ben ik in 2015 ook geweest.

 

 

 

 

Ik kom aan bij camping Turul in Remetea. De zoon van de eigenaar schrijft me in en in betaal 90 Lei voor twee overnachtingen. Dat is net geen € 20,- Spot goedkoop dus.

Vanavond heb ik voor 't eerst de ping in m'n bus uitgetest. Ik had vanalles laten in-wecken. Vanavond heb ik rode kool met 'n gehaktbal gehad. Jammie!

Ik ben nog effe het verbruik aan het uitrekenen.

Dat komt vandaag uit op 'n gemiddelde van 1:10. Toch mooi van die 3,7 liter diesel uit '83.

 

Tot morgen maar weer.

Maandag 17-07-2017

 

Het is al 09.00 uur als bij mij de luikjes open gaan. De zon loert al m'n bus binnen. Er uit dus maar! Vandaag blijf ik hier op de camping in Remetea. Ik ga vandaag wat inkopen doen bij de buurt super. Maar eerst koffie en 'n boterham. Het waait nog wat dus alle deuren ook even open gezet.

Als ik verder loop door 't dorpje kom ik langs de lagere school met daar achter 'n kerkje met 'n prachtig aangelegde tuin. Maar de poort is, helaas op slot. Da's nou weer jammer. Later vertelt de eigenaar van de camping dat de pastoor van deze kerk de grootste boef is van het dorp. Hij verkoopt de hulp goederen en steekt 't geld in eigen zak.Hij leeft er riant van. Zeker € 400,- in de maand zou deze pastoor ontvangen en hij werkt ook nog maar vier uur per maand. Elke zondag een mis van 11.00 uur tot 12.00 uur. Hij verteld me dat dit in de meeste dorpen zo gaat. Hij verteld me dat in Roemenië 90% van de geestelijken het geld wat voor hulp projecten is bedoeld, zelf in de zak stoppen.

Zo hoor je nog 'ns wat.

Op de terugweg loop ik de buurtsuper binnen. Het volk binnen bekijkt mij aandachtig. Ik koop vier blikken van m'n favoriete drank. Ciuc Radler. Heerlijk!

Vanmidag hoor ik 'n motor het terrein op rijden. Een Honda TransAlp volledig bepakt. De zoon van de campingbaas maakt 'm wegwijs op de camping en de motorrijder vetrekt weer. Even later komt hij weer terug met 'n tas boodschappen tussen z'n benen.

Hij zet z'n tent op en we raken aan de praat. We spreken af dat we na het eten even de plaatselijk kroeg bezoeken.

Tegen 21.00 uur komt hij naar me toe lopen en we steken de straat over om 'n borrel te halen. Ik bestel voor mij 'n cola, want wijn hadden ze niet en voor de Duitser een halve liter bier.

Als ik dat af wil rekenen zegt de tante achter de toog dat ik 7 Lei moet betalen. Dat betekent dat ik € 1.53 betalen moet. Ik geef de tante achter de toog 20 Lei want ik dacht dat 't per drankje was. Nee, nee, samen voor 7 Lei.

Zo is 'n rondje geven nog leuk! Toch?

 

Dinsdag 18-07-2017

 

Om 07.30 uur heb ik Theodorus weer aangeslingerd en afscheid genomen van de Duitse motorrijder uit Berlijn. Opnieuw heb ik weer 'n meer dan prachtige weg uitgezocht

Ik rij vandaag een flink stuk door het Apuseni gebergte. Een fantastische slinger weg door kleine dorpjes en met prachtige panorama's.

Soms waan ik me hier in het midden van de vorige eeuw. De koeien & schapen worden door 't dorp naar de wei gebracht.Stront op de straat waar je niet anders kunt dan door heen rijden. Maaien met heel oud trekkertje of met de zijs. En het ruikt allemaal, Heerlijk!

Ik volg de borden met Cluj Napoca. Want vlak voor die stad overnacht ik bij camping Eldorado. Hier zie je ook weer de idioot grote paleizen staan. Waarvan de eigenaren vaak niet op 'n eerlijke manier aan hun geld komen. Deze huizen worden ook nooit helemaal afgebouwd want over 'n huis dat niet af is betaal je geen belasting. Da's wel weer slim maar of ik m'n hele leven in bouwput zou willen wonen....

Iets na 10.00 uur kom ik aan bij camping Eldorado. Ik zoek meteen 'n plekkie uit want ik weet dat de receptie van 10.00 uur tot 20.00 uur gesloten is. Ik heb de bus nog geen seconde staan of er komt 'n meneer aan gelopen die zich vriendelijk voor stelt en mij welkom heet op "zijn" camping. We kletsen even. Het lijkt me wel 'n gezellige kerel. Als ik koffie wil gaan zetten zie ik dat de bodem van de lade waar het eten in staat klets nat is. Als ik alles uitgepakt hebt, zie ik de oorzaak. De potjes met het eten wat is ingeweckt. zijn open gegaan. Da's erg vervelend. Ik pleur alles maar in 'n grote vuilniszak en maak de lade schoon. De eerste tegenvaller in deze vakantie. Maar wees vooral niet bang dat ik van de honger om kom hoor.

Aan het eind van de middag schrik ik wakker van 'n wel heel erg bekend motor geluid. Ik kruip uit m'n stoel om te kijken wat daar de camping op komt rijden. Ik krijg spontaan 'n grijns op m'n gezicht. Er komt 'n verlengde 508 aan met Duits kenteken. Als de deur van de bus opengaat komt er 'n jong stel uit en drie kindjes. Niet lang daarna krijgen twee van die kindjes in de gaten dat er nog 'n 508 op de camping staat. Even later staat het gehele gezin bij mij onder de luifel. Ze komen uit Kiel Duitsland en zijn al vier maanden onderweg met uit uit 1978 stammende 508.

Het is 20.00 uur en ik ga naar de receptie om te betalen voor het verblijf op de camping. Als ik de deur wil openen springt er 'n sprinkhaan net boven de klink op de deur. Ik schrik er van.

Woensdag 19-07-2017

 

Goedemorgen dan maar weer!

Het was fris vannacht en dat is 't nu 07.20 uur nog als ik buiten kom. De camping is nog in diepe rust. De camping is slecht bezocht. Als in in totaal 10 plaatsen bezet zijn is het veel.

Ik zet water op voor de koffie en haal ondertussen de witte doeken van de ramen. Die zijn vochtig. De luifel had ik gisteren avond al ingedraaid. Tegen 08.00 uur ga ik weer op pad. Ik had nog even afscheid willen nemen van de familie uit Kiel maar die lagen, denk ik nog op een oor.

 

Vandaag ga ik naar het district Maramures. Een van de mooiste delen van Roemenië maar ellk deel van Roemenië heeft wel mooie dingen. Ik heb weer 'n pittige bergweg uit gekozen zodat Theodorus weer verschrikkelijk aan de bak moet.

Op de DN18B zie ik opeens in de buurt van het dorpje Rohia een grote poort met 'n verwijzing naar 'n klooster. Ik klim in de rem en sla rechts af. Theodorus krijgt bijna 'n beroerte want na 'n kilometer moet hij in versnelling terug van vier naar twee en dan gaat 't langzaam, heel langzaam naar boven. Ik heb ooit in de boeken gelezen dat de bus met dit type versnellingsbak een gewicht van 5 ton 30% omhoog kan duwen in de eerste versnelling. Maar klagen doet ie niet want hij heeft voor hetere vuren gestaan in de afgelopen jaren.

Als ik bij 't soevenierwinkeltje sta komt er 'n monnik aanlopen en vraagt of ik Engels spreek. I do!

Hij vraagt of hij mij 'n rondleiding mag geven.

Hij neemt me mee naar de bibliotheek waar zo'n 40.000 boeken liggen in negen talen. Hij duwt me 'n boek uit de 17e eeuw in handen. Da's leuk maar ik ga liever dat kerkje binnen. Uiteindelijk gaan we daar ook naar toe en foto's maken binnen heeft geen zin want het is er te donker. Maar niet voor mijn camera zeg ik. Ik mag niet flitsen zegt hij. Dat hoef ik ook niet.

Er hangen mooie iconen aan de wand die gekust worden door 'n aantal oude vrouwen.

Tegen 12.00 uur kom ik aan bij camping Babou Marmaris in Breb. Ik installeer me en trek 'n fles wijn open.

Zojuist komt de camping eigenaar vragen of ik zin heb om morgenavond met hun mee te eten. Ikke wel.

Maar nu eerst genieten van de ondergaande zon in Oekraine.

Vanavond na het eten geniet ik van 'n kop koffie en 'n boek als m'n belgische buren een gitaar uit hun camper pakken en gaan zingen.

De Belgische Gert & Hermien Timmermans. Als het nog effe duurt grijp ik m'n hondharmonica.

Donderdag 20-07-2017

 

 

Vandaag weer 'n rustdag om,...rusten, what else. Oh ja,..'k heb ook nog de was gedaan vanochtend.

Mijn navi was ook dringend toe aan 'n software update. Vijf en 'n half uur nam dat proces in beslag.

Vanmiddag nog even door de landerijen gestruind maar de extreme temperatuur bracht me toch vrij snel weer terug naar de schaduw van m'n bus.

Vanavond om 19.00 uur hadden we ergens in het dorp 'n vier gangen diner. Met 'n heel stel liepen we vanaf de camping door de weilanden richting 't dorp. Onder 'n grote veranda was de tafel al gedekt. Flessen met water stonden op tafel en genoeg karaffen met Palenka, een plaatselijk gestookte sterke drank van 50%+

Het was 'n gemeleerd gezelschap van Nederlanders, Belgen, Fransen, Hongaren en een uit Senegal. Die kom je in het donker op de camping niet tegen. Daarom heen rende nog 'n hand vol kinderen. Gezellig, dat was 't.

Dit bruggetje zie ik nu voor het eerst en ik ga er van uit dat ik er met m'n 70 kg. veilig over heen kan lopen.

Vanmiddag kwam er 'n Roemeen met 'n Dacia pickup met 'n vouwcaravan. Meer dan twee uur is hij in de weer geweest voor hij 't ding had staan. Een moker moest er zelfs aan te pas komen.

Klik HIER om naar deel twee te gaan.