Deel 5

Theodorus auf reisen

Zomervakantie 2016 Albanie & Macedonie deel 5

24-07-2016

 

Om 07.00 uur rammelde m'n wekker en om 07.45 uur ging ik op pad. Op pad naar 'n mooie weg door de bergen. Gevonden via Google earth. Inderdaad, De SH38 is 'n erg mooie en zeer goed te berijden weg door de bergen. Maar zo'n 25 kilometer na 't begin van deze mooie weg is er opeens geen asfalt meer. De weg gaat over in 'n zandweg volgestopt met stenen en stukken rotsblok.

De weg word na elke bocht slechter. Ik kan vaak niet meer in de tweede versnelling rijden.

Het word nu zo lastig dat ik door de struiken moet rijden om verder te komen. Ik zie sporen dus er hebben hier auto's gereden. Op eens hoor ik 'n auto toeteren.

Er komt 'n vol bepakte Mercedes met aanhanger de hoek om.

Ergens in the middle of nowehere kom ik 'n deels opgeblazen bunker tegen. De eerste die ik zie in Albanie.

Er is wat aan m'n bus blijven hangen.

Hoorde ik iets toeteren? of verbeelde ik het me? Nee! Ik zie in de spiegel dat 'n gele 508 me in gaat halen.

Hij blijft gelukkig vlak voor me rijden want alleen is hier echt alleen. Even later word het pad 'n paadje. Als dan de gele 508 stopt en de chauffeur gebaard dat ik achter uit moet, stap ik uit om te kijken wat er aan de hand is. Tegenliggers? Een MB Sprinter en 'n heuse Ifa vrachtwagen vol met hooi willen er door. Ik stuur Theodorus 500 mtr. over 'n glibberich paadje naar beneden tot ze er langs kunnen.

Tegen 20.00 uur arriveer ik bij m'n camperplaats voor vandaag.

25-07-2016

 

Vannacht heb ik de deuren maar open gelaten. Het was veel te warm. Om 07.00 uur liep de wekker af en ik heb eerst gedaan wat ik altijd doe. Daarna 'n begin gemaakt met de website update. Toen alles ingepakt, betaald en rond 08.30 uur ben ik weer op pad gegaan. De reis gaat NIET over zandpaden vandaag. Het einddoel is een plek aan zee voor TheoDorus in de buurt van Durrës.

In sommige reisboeken schrijven ze dat, als je in Tirana kunt autorijden dat je dan overal kunt autorijden. Appeltje, eitje voor mij. Het stelt niets voor. Ik nader hier het Skanderberg plein.

26-07-2016

 

Vandaag heb ik al weer 'n relaxdag ingepland, niet omdat 't moet maar omdat 't kan. Ik doe vandaag weer 'n wasje in m'n eigen Miele. zoals gezegd, relax ik wat en val in slaap in de zon. Ik heb heerlijk geslapen mar als ik wakker word is 't niet meer zo leuk. Ik ben ietwat verbrand. Mijn toch al zo goddelijke lijf zal nog goddelijker worden als al dat, wat nu rood is, bruin word. Gisterenavond laat heb ik buren gekregen Thomasz met z'n vriendin en zoontje staan naast me met 'n prchtig mooie en vooral stoere Landrover Defender 110 met daktent. We kletsen en maken 'n fles wijn burgemeester.

Ik begin toe te leven naar 't hoogtepunt van de dag. De zonsondergang.

27-07-2016

 

Vanmorgen na 't opstaan ben ik maar weer begonnen om alles weer op te ruimen, de afwas van gisteren te doen. Tegen 08.00 uur neem ik afscheid van Thomasz en z'n gezin en ik vertrek

richting de stad Vlore. Ook aan de kust. Eenmaal onderweg stuuurde Truus me opnieuw de zandpaden op. Ik kreeg haar maar niet anders denkend. Opeens had ik er helemaal genoeg van. De paden werden smaller en smaller. Ik ga terug! Ik ga weer richting de camperplaats bij Hotel Baron waar m'n Duitse vriend de scepter zwaait.

Als ik dan op m'n gemak door Tirana tuf zie ik plots de pyramida van Tirana. Ik heb er al veel over gelezen in de 7 boeken die ik ondertussen al verzameld heb over Albanie. Maar toch heb ik de tekst van Wikipedia hier beneden maar geplaatst.

 

De piramide van Tirana was een museum in Tirana (Albanië) dat geopend werd op 14 oktober 1988. Het piramide-vormige gebouw was ontworpen door de dochter en schoonzoon van de enkele jaren daarvoor overleden communistische leider Enver Hoxha. Het diende als museum over de nalatenschap van Hoxha, maar na 1991 werd het een conferentie-centrum annex tentoonstellingsruimte. Er zijn bronnen die het gebouw het "Enver Hoxha Mausoleum" noemen, hoewel deze naam nooit officieel gebruikt is.

Tijdens de Kosovo-oorlog in 1999 werd het gebouw gebruikt als basis voor de NAVO en enkele humanitaire hulporganisaties.

In 2010 werd er gespeculeerd dat het bouwwerk van 17,000 vierkante meters plat zou gaan, om ruimte te maken voor een nieuw Albanees parlementsgebouw. Toonaangevende buitenlandse architecten hebben hier echter een stokje voor proberen te steken. De geschiedkundige Ardian Klosi initieerde een petitie tegen de sloop van het gebouw, en haalde hier 6000 handtekeningen mee op. Voordat men het gebouw wilde slopen, had men al eens het plan opgevat om het gebouw om te vormen tot operatheater. De werken werden echter stopgezet, en de marmeren tegels die het dak van de piramide sierden, werden verwijderd en opgeslagen in een depot buiten Tirana. De piramide wordt anno 2016 vooral gebruikt als klimobject voor groepen jongeren die de stad bezoeken.

 

Ik zoek 'n plek om de bus te parkeren want nu ik er toch ben, wilik 't gebouw zien ook.. Ik parkeer de bus gewoon aan de kant van de weg en ga 'n kijkje nemen. Onmiddellijk klamp me 'n man aan die zegt gids te zijn. Als ik hem duidelijk maak dat ik geen interesse heb wil hij wat te eten kopen voor z'n kinderen. Prima, ik, maar wel van je eigen centen. Ik loop naar de pyramide en zie meteen dat het er verpaupert bij staat. Veel is kapot gemaakt. Het lijkt mij 'n puist in deze stad.

Het was even zoeken maar ik heb 't postkantoor gevonden. Er groot was 't niet. En van verre niet te herkennen als 'n post kantoor. Twee mensen waren hier werkzaam en de kwam sprong direct uit de stoel toen hij mij binnen zag komen. "Kundschaft" zal hij gedacht hebben en toen hij mij kaarten zag die naar Holland moesten grabbelde hij 'n oude doos uit de kluis en viste daar wat vellen met postzegels uit. Twee postzegels op elke kaart.Ik een postzegel en hij wilde de andere wel doen. Gezellig!

Nu bij 't schrijven van dit verslag denk ik dat ik de kaarten wellicht zal inhalen want m'n moeder belde zo even dat m'n Pa 'n nog al gevaarlijke operatie moest ondergaan. Of ik toch maar naar huis wil komen. Wat dacht je?.... Ik heb maar een Pa.

De afgelopen dagen ben ik zo snel mogelijk naar huis gereden. Ben in Oostenrijk weer naar m'n kameraad geweest voor 'n overnachting op Camping Mentl in Villach. Gelukkig was ik daar een dag te vroeg want ik had twee routes in een dag gereden. Meneer Poetin (de malloot uit Rusland) was op bezoek in Slovenie voor 'n herdenking. Z'n eis was dat de herdenking een dag eerder dan normaal gehouden zou worden. Op de zwarte zaterdag dus. De dag dat er duizenden mensen via Oostenrijk naar Slovenie gaan. En alle toegangswegen naar Slovenie werden afgesloten voor al het verkeer. Zaterdagmorgen weer vertrokken voor een rit van dik 500 kilometer naar 'n camping iets voor Ulm in Duitsland. Daar ben ik zondag 31 juli om 07.15 uur weer vertrokken om zonder al te veel problemen om 15.30 uur thuis aan te komen.

 

Albanie, een prachtig mooi en nog niet verknoeid door Mc. Donalds, KFC, Aldi, Lidl en meer van dit soort zaken. Ik kom er zeker terug als de toestant van m'n ouders dat toestaat. Want het is wel 'n eindje rijden om er te komen of,.. om terug naar huis te gaan.

 

Bedankt voor het lezen!

 

Skanderberg op z'n paard.

Klik HIER om naar de vorige pagina te gaan.