Herfstvakantie 2015

Theodorus auf reisen

opmerkingen? mail naar webmaster@Theodorus.nu

Herfstvakantie 2015

De bedoeling is om 'n paar dagen af te reizen naar de Eifel in Duitsland. Niet om te gaan shoppen maar om met m'n metaaldetector het Hürtgenwald in te gaan. Tussen september 1944 en februari 1945 heeft hier een verschrikkelijke veldslag plaatsgevonden.

De slag om het Hürtgenwald, ook wel de vergeten slag genoemd. Voor nog meer informatie over de "vergeten slag" klik hier

Even later zie ik in het dorpje Rurberg ook 'n camping. Ik ga kijken of deze nog wel geopend is. Ja hoor! De eigenaar is er wel niet maar de enige bewoner zegt dat ik 'm wel parkeren mag.

De volgende morgen ben ik al vroeg op pad en parkeer Theodorus ergens dicht bij Hurtgenwald. Het eerste wat ik zie is onderstaande grafsteen. In 1935 is deze meneer hier verongelukt.

Bovenstaande weg is in de Tweede wereld oorlog speciaal aangelegd voor de bouw van de bunkers hier in 't bos. Toen nog niet geasfalteerd.

Boven en beneden: de restanten van mogelijk 'n waterbunker.

Ik wandel hier 'n tijdje rond en als ik alles hier gezien heb zoek ik Theodorus weer op. Ik heb 'm goed verstopt. Ik ga op zoek naar 'n groot oorlogskerkhof in Vossenack.

Na de oorlog kwam Julius Erasmus terug in zijn woonplaats Vossenack.. Alles was hij kwijt. Onderweg zag hij langs de bosrand allemaal overleden soldaten liggen. Hij kon dit niet aanzien en besloot om de stoffelijke resten te gaan bergen, in kaart te brengen en te gaan begraven. Met 'n aantal dorpelingen heeft hij meer dan 1600 soldaten 'n graf en 'n naam gegeven.

Hij stond bekend als der Totengräber von Vossenack.

 

In 2005 is er 'n monument voor Julius Erasmus geplaatst op dit kerkhof.

Op internet is er enorm veel te lezen over deze "Vergeten slag" om het Hurtgenwald. Ik lees dat Veldmaarschalk Walter Model hier ook in 1955 is bijgezet. (graf 1074)

De meeste slachtoffers die hier hier begraven liggen zijn rond de twintig jaar oud. Ik ga weer verder. Op zoek naar de Kalltrail. Een smal pad door de bergen in het Hurtgenwald wat de enige route was op weg naar Schmidt. Ik neem m'n metaaldeector ook mee.

Op de "Kalltrail" zou nog 'n track van 'n Sherman tank moeten liggen. Op Google heb ik naar foto's gezocht en de GPS posities die er vaak bij vermeld worden heb ik in m'n eigen GPS opgeslagen. Ik zou er dus in principe zo heen moeten kunnen lopen. Niets is minder waar. De GPS gegevens klopten bij meer dingen die ik wilde zoeken van geen kant. Wat betreft de Sherman track, die heb ik bij toeval gevonden. Deze ligt al meer dan 70 jaar in de grond.

Ik vervolg de "Kalltrail" naar boven en verbaas me er over hoe smal dit paadje is. Je moet wel sturen kunnen met zo'n tank. Bepaalde stukken zijn door Amerikaanse genietroepen breder gemaakt. Ze hebben rotsblokken opgeblazen.

Ik heb 'n flink stuk van de "Kalltrail" gelopen en als ik weer terug ben bij de bus moet ik 'm keren om de weg weer terug te rijden. Dan gaat het vreselijk mis. Ik stuur theoDorus achteruit maar ik kijk niet goed. Ik zie dat het fout gaat. Ik rem maar dat heeft weinig effect. De bus glijd gewoon 'n stuk door naar beneden en drukt 'n aantal afrasteringspalen uit de grond. Ships! Dat mij dat nou weer moet overkomen. Een dikke stalen stang zit ook krom gebogen onder de bus. Die moet ik eerst weghalen voordat ik weg kan rijden. Met veel moeite krijg ik die stalen stang weg. Als ik probeer om voorzichtif weg te rijden slaan de achterwielen door. Het gaat echt niet lukken zonder hulp. Ik ga te voet richting het dichtstbijzijnde dorp zo'n vier kilometer blijkt later.

Als ik aan de rand van het dorp ben komt er 'n trekker mijn richting op rijden. Wat 'n toeval toch weer. Even later zit ik naast de boer in de cabine en we rijden naar mijn bus toe.

Ik weet 't zeker! Morgen ga ik weer vanaf hier verder met de wandeling over de "Kalltrail" en weer met m'n metaaldetector en ik parkeer Theodorus zeker niet meer op deze plek. Daarna snel weer het bos in met m'n metaaldetector.

Als ik de volgende morgen weer op weg ga richting de "Kalltrail" Kom ik door het dorpje Simmerath. Hier is ook een groot oorlogskerkhof. Ik besluit om ook hier 'n kijkje te gaan nemen. Hier liggen meer dan 2200 Russische soldaten begraven.

Tegen de middag besluit ik dat 't mooi geweest is. Ik ga naar huis. Net op tijd bedenk ik me nog dat hier in de buurt de Siegfriedlinie ook moet zijn. Weer moet ik iets wat op 'n zandpad lijk in rijden dat alleen bestemd is voor boswachters en lanbouwers. Op deze plek is een aantal betonblokken opgeblazen om een doorgang te krijgen. Ik herinner me van vakanties vroeger dat het een lint was van grote grijze blokken.

Vandaag de dag is het een lint van struiken en je moet goed kijken om nog wat te kunnen zien.

Volgend voorjaar kom ik terug in deze streek want ik ben hier nog lang niet uitgekeken.

Tegen de middag vertrek ik naar de Eifel.

 

Ik kom aan in de buurt van Vossenack. De bomen in prachtige herfstkleuren. Ik ga op zoek naar de camping. Even later blijkt die camping gesloten. Op de website stond dat de camping het gehele jaar open zou zijn.

De meeste wegen richting het bosgebied waren voorbehouden aan boswachters en landbouwers. Toch maar doorgereden en Theodorus aan de rand van het zandpad geparkeerd.( Ich bin ein dummer Holländer.)

Die snappen dat niet.

Dolblij ben ik als de boer de bus weer op het pad heeft staan. Hij wil er niets voor hebben. Ik maak de afrastering weer zo goed en zo kwaad als dat nog kan, in orde.

Ik bekijk de schade. Het valt mee, alleen de achteruitrijlamp is kaputt!

Het stopcontact voor de trekhaak is alleen verbogen.